“God heeft geen vertegenwoordigers nodig”

 

Open brief van de theoloog Eugen Drewermann aan Joseph Ratzinger - Paus Benedictus XVI - naar aanleiding van diens bezoek aan Freiburg. SWR2 journaal op de morgen van 19-09-2011.

 

 

Zeer geachte heer Ratzinger,

 

Anders mag en kan ik u niet aanspreken. Ja, zelfs niet in een groet via dit fictieve adres

van een radio-uitzending. Heeft Jezus zelf niet tegen zijn leerlingen gezegd: “Laat je geen ‘vader’ noemen, want jullie hebben maar één vader, de Vader in de hemel.” Hoe kan er dan christelijk gezien een “Pater Patrum”, een vader van alle vaders, een paus bestaan, die zich aanmeet ambtshalve God op aarde te vertegenwoordigen?  

 

God heeft geen vertegenwoordigers nodig. Juist daarom is het christelijk gezien een kardinale fout van het rooms-katholicisme dat God gebonden wordt aan een vaderlijk ambt dat aanspraak maakt op godgelijkheid en uitgerust wordt met onfeilbaarheid in alle vragen die menselijk relevant zijn.

 

Dit, uw ambt, mijnheer Ratzinger, schuift zich als de maan voor de zon, en verduistert met haar schaduw de gehele aarde. Een Petrusambt? Geenszins. Toen Jezus volgens een legende aan de oever van het meer van Galilea het wonder van de rijke visvangst bewerkte, viel Petrus op zijn knieën en smeekte Jezus om van hem weg te gaan, omdat hij

slechts een zondig mens was. Juist dit inzicht in de eigen feilbaarheid maakt hem in Jezus’ ogen bekwaam om de beslissende ervaring door te geven dat God nabij is, zelfs in onze schuld. Onvoorwaardelijk en zonder dat een priester eerst een offer moet brengen.

Geen ambt geeft daarvoor dispensatie en geen ambt kan dat mogelijk maken. “God is persoon en laat zich niet naar de mond praten met ambtelijke formulieren”, schreef Sören Kierkegaard.

 

Wat God graag zou willen zien is dat we als persoon leven en hoe we dat doen. Alle ambtenarij in religieuze zaken is voor God niets anders dan aanmatiging, vervalsing, een maskerade. Het pauselijk ambt is een maximale persiflage van de profeten, van het door en door persoonlijke van het menselijk bestaan. Juist de gebondenheid van levensvragen aan de onpersoonlijkheid van de klerikale ambtshiërarchie maakt van de zaak van Jezus een soort archaïsche magie die enkel een pure machtsuitbreiding dient. Ze vervalst de vrijheid van het vertrouwen tot een daad van gehoorzaamheid en het uit handen geven van eigen verantwoordelijkheid. Dat werkt niet helend maar vernietigend door de vervreemding van de eigen persoon onder de voorgeschreven groepsdwang van een hol kerkencollectief. Kan de vervorming van het christelijke nog erger worden?

 

Jazeker. De kerk van Rome, aan het hoofd waarvan u staat, mijnheer Ratzinger, omkleedt haar hoge priesterambt met voorstellingen uit de Perzisch-Romeinse heersers- en keizerscultus en zoekt letterlijk met de zaak van Jezus hoge staat te voeren. De absolutistische monarch van de kerkelijke staat Rome, de opvolger van de keizers, niet de navolger van Petrus of Jezus, is degene in wiens hoedanigheid u in september 2011 het democratisch gekozen parlement van de Bondsrepubliek Duitsland wilt bezoeken.

 

Het is mijn wens – neen, het is de dringende oproep van Jezus aan u: Bevrijdt u zichzelf van de notoire, neurotische vervalsing van het leven door een leer van doctrinaire dogma’s. Volgt u in waarheid Petrus na, die tegen de hogepriester van zijn dagen zei: “Men moet God meer gehoorzamen dan mensen.”

 

Alle problemen die in uw kerk naar boven zijn gekomen, de vervormde seksuele ethiek, het gedwongen celibaat, de ondergeschikte rol van vrouwen, de buitensluiting van protestanten, de ontbrekende interreligieuze dialoog – al deze problemen laten zich een voor een oplossen en dan kunt u zich eindelijk richten op de vragen die voor u toch ook uiterst dringend moeten zijn: De derde wereld, de groeiende militarisering van de buitenlandse politiek (begeleid overigens door uw eigen legerbisschoppen), de bevolkingsexplosie met ernstige gevolgen voor planten en dieren op deze aarde, de asielzoekers, de praktijken van doodstraf en marteling. Hoe anders zou u over deze vragen kunnen spreken als u vrij was en niet langer een theocraat van de kerk van Rome, maar heel eenvoudig een geloofwaardig christen als spreekbuis van vele gelovigen! De vrijmoedigheid, die Jezus in zijn spreken aan de dag legde, is dringend nodig in de Duitse Bundestag in Berlijn.

 

Eugen Drewermann